Menu
Kontakt Ulubione Szukaj
Bioretencja magnezu

Bioretencja magnezu

Typową metodą ustalania przyswajania magnezu jest mierzenie jego wydalania z moczem. Opiera się to o założenie, że zwiększone przyswajanie powoduje jednocześnie zwiększone wydalanie z moczem, w ramach zachowania równowagi w organizmie. Jest to prawdziwe w przypadku braku niedoborów magnezu w organizmie.

Jednak w przypadku występowania braków - organizm gromadzi spożyty magnez, co nazywane jest bioretencją.

Jedyną bezpośrednią metodą pomiaru bioretencji jest metoda izotopowa:  śledzi się losy izotopu magnezu w różnych tkankach, np. w czerwonych krwinkach krwi (erytrocytach). Na podstawie takiego, wiarygodnego pomiaru gromadzenia magnezu (bioretencji) w krwinkach czerwonych ustalono, że:

  • organiczne formy magnezu (np. cytrynian, chelat aminokwasowy) są w silniejszym stopniu wydalane z moczem niż związki nieorganiczne (np. tlenek, węglan)
  • po 2 tygodniowej suplementacji tą samą dawką magnezu brak jest istotnych różnic w poziomach magnezu w krwinkach czerwonych (bioretencji) - niezależnie  od zastosowanej formy chemicznej

Zatem wyższy poziom magnezu w tkankach (bioretencja) zależy w większym stopniu od dawki magnezu pierwiastkowego niż jego formy chemicznej. Istotniejsze jest  zatem stosowanie dawki 400 mg jonów magnezów w formie tlenku czy węglanu niż 100 mg w formie chelatu czy cytrynianiu.

Efekty 2-tygodniowej suplementacji różnymi formami magnezu

Formy chemiczne:

Nieorganiczne

Organiczne

Tlenek

Węglan

Cytrynian

Asparginian

Bioretencja (%)

(%przyswojenie)

45%

41%

45%

47%

Poziom Mg (mg/L)

w erytrocytach

45

46

45

43

Na podstawie badań eksperymentalnych1; po 3-tygodniowej diecie ograniczonej w magnez

Opracowanie na  podstawie:

  1. C. Coudray, et al. Study of magnesium bioavailability from ten organic and inorganic Mg salts in Mg-depleted rats using a stable isotope approach. Magnesium Research, 2005; 18(4): 215-23

  2. Vormann J. Magnesium: nutrition and metabolism. Molecular Aspects of Medicine, 2003; Vol 24(1–3), 27–37

  3. Walker AF, et al. Mg citrate found more bioavailable than other Mg preparations in a randomised, double blind study. Magnesium Research. 2001; Vol 16 (3), 183-191.

 

Aby dowiedzieć się więcej zapoznaj się z  dodatkowymi informacjami  dostępnym pod tym odnośnikiem.